Naar de inhoud springen

Witte zwanen, zwarte zwanen

Een verhaaltje over geduld, verwachting, teleurstelling en uiteindelijk een prachtige beloning: babyzwaantjes. Tien stuks.

Vlakbij ons huis, op de fietsroute naar school, was een zwanennest. Een nest met elf eieren er in. Vader en moederzwaan broedden geduldig om te beurt wachtend op de eerste krak. Elke dag uit school bleven we even kijken. Elke dag weer de verwachting. Zou het vandaag zo ver zijn? Na dagen en dagen waren de zwanen op een dag weg. Foetsie. Er lag nog maar een windei roerloos in het nest. Een miskleuntje met een vogelkakje er op.

Wat verschrikkelijk. Wat een anti-climax. Wat zou er gebeurt zijn? Zijn ze verjaagd? De eieren door een boef in de sloot gegooid? De ergste rampscenario’s passeerden de revue. Droevig bleven we nog even staan kijken. Helaas.

 

Beschuit met muisjes

Maar dan op een dag wordt ons geduld toch beloond. De zwanen waren weg dus nu konden we ook wel een andere fietsroute naar huis nemen. Langs een ander slootje. En ja hoor, daar waren ze. De hele stoet. Vader, moeder en maar liefst tien kerngezonde babyzwaantjes. Wat een feest. We hebben wel een uur langs de slootkant gezeten. De zwaantjes knabbelden grassprietjes uit de hand onder streng toeziend oog van vader zwaan. Om het te vieren hebben we beschuit met muisjes gehaald en thuis opgegeten. Voor de zekerheid maar twee kleuren muisjes gekocht.

Ik vind dit soort momenten goudklompjes. Het lange wachten, dan de teleurstelling en de schrik en vervolgens de grote beloning. Dit is zo goed voor kinderen. Echte ervaringen, echte emoties, echte verwondering. Allemaal inspiratie voor spel. Voer voor hun fantasie. En het kost niks. Behalve dan een omweggetje van school naar huis.

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *