Skip to content

Een blaadje met pootjes

Spelen zonder speelgoed. Ik ben helemaal voor. Je vermaken met wat er om je heen is. Helemaal in het moment. Vol fantasie. Creatief. Geweldig. Maar er zijn grenzen. Zo bleek gister.

Gister was ik in de speeltuin met mijn eigen kroost en een schare vriendjes. De jongste is is acht maanden, komt nog niet van zijn plaats maar kan wel zitten. Zorgvuldig inspecteerde ik de grond. Veeg wat rommeltjes aan de kant die hij mogelijk zou kunnen inslikken. Er liggen nog wat blaadjes maar dat geeft niet. Leuk toch, lekker ritselende herfstblaadjes. Voor zover ik weet niet giftig. Prima, niks aan de hand. Ga maar lekker zitten koekeloeren lieverd.

Telefoon

Zo gezegd zo gedaan. Baby op de grond. De rest rent als een stel ongeleide projectielen in het rond. Mooi zo, niks meer aan doen. Tijd om te doen wat zoveel ouders doen en ik me voorneem zoveel mogelijk te vermijden in het bijzijn van de kinderen maar ja het is soms zo leuk en zo nuttig: de telefoon pakken. Even checken wanneer vriendje E. eigenlijk wordt opgehaald, wie ook al weer de boodschappen zou doen, hoe laat begint het verjaardagsfeestje van S. en voor je het weet zit je op Instagram. Daar kon ik natuurlijk ook niks aan doen. Bijbelse Paulus kon het niet beter verwoorden: ‘ik ellendig mens, ik doe niet wat ik wil doen en wat ik wel wil doe ik niet.’ The human condition in een notendop.

Het is groen en het beweegt

Opeens hoor ik een stem: ‘Mama! Leon eet een blaadje.’ Ik: ‘Oh geeft niet schat, peuter ik straks wel uit zijn mond. Ga maar weer lekker spelen.’ Voor de zekerheid scheur ik me toch even los van mijn mobieltje. Ik zie een sprietje uit het mondje steken. Ah! Het steeltje. Oh my God, het steeltje beweegt! En wat heeft hij eigenlijk voor groens in zijn handje? Ook dat beweegt! Het steeltje is een pootje en het groene ding een vuistgrote sprinkhaan. Zojuist gedood door fijnknijping en bijna opgegeten. Oeps.

Hij zat er nog niet toen ik de baby neerzette. Echt niet. Nouja, ze schijnen gezond te zijn. Boordevol proteïne. Met de reflexen van mijn zoontje blijkt niks mis. Pats, raak! Next level Rapley-methode zeg maar.

Hier het bewijs. Pas op, niet geschikt voor kinderen. Bevat afgerukte ledematen. Het is een niet al te beste foto maar dat kun je me echt niet kwalijk nemen na wat ik net had doorstaan.

2 Comments

  1. Alies Alies

    😂 Ik ellendig mens, geweldig verhaal Annelies 😂

    • AnneliesG AnneliesG

      Dankjewel Alies! Het was minstens zo hilarisch als ellendig 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *